Bir profesörün hazırlıksız gelişen emeklilik partisi, meslektaşlarına hayal edebileceklerinden çok daha uzun ve sıra dışı bir geçmişe sahip olduğunu açıklamasıyla gizemli bir sorgulamaya dönüşür.
Richard Schenkman’ın yönettiği ve Jerome Bixby’nin ölüm döşeğinde tamamladığı "The Man from Earth" (Dünyalı), sinema sanatının gösterişli görsel efektlere veya yüksek bütçelere ihtiyaç duymadan da başyapıt üretebileceğinin en somut kanıtıdır. Tek bir mekânda, mütevazı bir dağ evinde geçen film, vedalaşmak üzere demanding bir sürecin ardından toplanan bir grup akademisyen dostun sohbetine odaklanır. Üniversitedeki görevinden aniden istifa eden profesör John Oldman, arkadaşlarının ısrarları karşısında 14.000 yıldır yaşayan ve yaşlanmayan bir Kromanyon insanı olduğunu iddia eder. İlk etapta masum bir entelektüel zihin egzersizi gibi başlayan bu hipotez, zamanla inanç, tarih, antropoloji ve insan doğası üzerine derin bir felsefî sorgulamaya dönüşür.
Filmin gücü, aksiyonun tamamen kelimelerin ve düşüncelerin gücünden beslenmesinde yatar. Farklı disiplinlerden gelen uzman akademisyenlerin mantıklı soruları, John’un sakin ve tutarlı cevaplarıyla karşılaştıkça seyirci de kendisini bu büyüleyici tartışmanın tam merkezinde bulur. Zihinsel bir alanda gerçekleşen bu yolculuk; tarihin akışını, dinlerin ortaya çıkışını ve insanlığın evrimini alışılagelmiş kalıpların ötesine taşıyarak sorgulatır. Oyuncuların performansları son derece doğal ve inandırıcıdır; bu sayede tek odalı mekân daraltıcı bir his uyandırmak yerine felsefî bir sığınağa dönüşür.
"Dünyalı", felsefe ile bilimkurgunun en saf hâliyle kesiştiği, izleyicinin zekâsına saygı duyan ve bittiğinde dahi zihinde uzun süre yankılanan nadir yapımlardandır. Sözün görselden daha güçlü olabileceğini kanıtlayan bu eser, düşünsel derinliğiyle sinema tarihinde müstesna bir yere sahiptir.
